Wednesday, April 27, 2016

Soloista

Uuwi akong mag-isa.. walang kasama.. Walang mapagsasabihan ng mga nangyari sa buong araw ko. Walang balikat na masasandigan kapag napapagod na ko. Walang mga brasong naghihintay mayakap pagkatapos ng isang mahabang araw. Walang mga ngiting sasalubong sa'kin kahit ano pang pagkahapo ang nadarama nya. Walang mga kamay na hahawak sa'kin para ipadama sa'king hindi ako nag-iisa. Mananatili na lang ba itong mga alaala? Ganun naman ata talaga. Hindi naman titigil ang pag-ikot ng mundo dahil lang sa nasasaktan ka.
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

Sleep is my Refuge

It takes 21 days to form a habit, they say. As of this writing, only 36 hours have passed since we both agreed to part ways. It was a ...

  • Soloista
    Uuwi akong mag-isa.. walang kasama.. Walang mapagsasabihan ng mga nangyari sa buong araw ko. Walang balikat na masasandigan kapag napapago...
  • Life's bitter taste
    This is one of the moments when I wanna question why life is so unfair. Other people would have their means when they need money. Others wou...